Ik ben doorlever
Het platform voor doorlevers en naasten
Als alles onzeker voelt…
Nieuwe medische behandelingen hebben ervoor gezorgd dat veel patiënten met uitgezaaide kanker langer kunnen leven. Dat is goed nieuws, maar het zorgt ook voor veel onzekerheid, omdat we nog niet goed weten hoe lang deze behandelingen kunnen werken.
Mijn oncoloog zei: ‘oh, ga leven’. Letterlijk: ‘ga leven’. Maar hoe? En met welke toekomst? Kan ik er op vertrouwen dat ik nog jaren heb? Dat weet niemand en ik ook niet. Dan kan het erg moeilijk zijn om plannen te maken voor de toekomst.
– man, 56 jaar
De mensen om je heen
Door ziekte kunnen relaties met de mensen om je heen veranderen. Sommige mensen zijn heel betrokken en andere mensen nemen afstand. Soms kunnen mensen het spannend vinden om aan je te vragen hoe het met je gaat, of maken mensen een onhandige opmerking die je raakt.
Als iemand tegen me zegt ‘het gaat toch hartstikke goed met jou’, dan denk ik van het is helemaal niet over. Maar als iemand bij mij komt zitten en zegt ‘wat erg he die kanker’, dan denk ik ‘hou eens op, zo is het helemaal niet… ik ben er toch nog en ik kan van alles’. Het zit er continu tussenin, dus het zit hem in nuances. Het ene moment kan ik het zo voelen en het andere moment kan ik het zo voelen. Dus je zegt het eigenlijk nooit goed. Ik denk dat het heel moeilijk is om mij te steunen.
– vrouw, 47 jaar
Het oude leven en het levenseinde
Het is mogelijk dat je door de ziekte niet meer alles kan, wat je voorheen kon. Dit kan je als een groot verlies ervaren. Ook kan je door de kanker geconfronteerd worden met een mogelijk naderend levenseinde. Veel patiënten geven aan dat ze het lastig vinden om hiermee om te gaan.
Wat me ook heeft geholpen is dat ik heb bedacht wat ik nog geregeld wilde hebben voordat ik doodga. Dus ik heb bijvoorbeeld een lijstje gemaakt van adressen van mensen die een kaart zouden kunnen krijgen en ik heb wat spullen verdeeld.
– vrouw, 74 jaar
De draad weer oppakken
Wanneer je door de medische behandeling tijd van leven krijgt, kan het ingewikkeld zijn om de draad van het leven weer op te pakken. Sommige patiënten merken bijvoorbeeld dat ze andere dingen belangrijk vinden sinds de ziekte en dat ze hun leven anders willen inrichten.
Ik deed ‘s avonds altijd veel voor mijn werk, ik was nooit echt klaar… En nu wil ik gewoon regelmatig werken. In de avond wil ik graag thuis zijn en andere dingen doen.
– vrouw, 61 jaar