Veranderingen in het dagelijks leven

Het heeft mij heel erg geholpen om me mooi te blijven aankleden, mijn dagelijkse dingen proberen te blijven doen, de boodschapjes te blijven doen, en naar de speeltuin blijven gaan.
– vrouw, 33 jaar

Dagelijkse taken blijven uitvoeren

Als je lange tijd met kanker leeft, merk je dat je niet meer alles kunt doen wat je vroeger wel kon. Dit kan veel veranderingen met zich meebrengen in het dagelijks leven. Het kan helpen om gewoontes zoveel mogelijk zelf te blijven doen en de dag zo normaal mogelijk in te delen. Dit is fijn voor iedereen in het gezin, omdat het houvast geeft in een onzekere tijd.

Wat je wel of niet kunt kan steeds veranderen

Als het niet lukt om de dagelijkse taken uit te voeren, nemen anderen misschien jouw taken over. Dit is niet altijd makkelijk. Soms voel je je misschien meer een patiënt, vooral als je je niet goed voelt of naar het ziekenhuis moet. Dan wil je misschien graag dat anderen je helpen en verzorgen. Op het moment dat je je beter voelt, wil je de dingen weer graag zelf doen. Dan kan het vervelend zijn als anderen je taken overnemen. Het helpt om hierover te praten en samen een goede balans te vinden tussen hulp bieden en zelfstandigheid behouden.

Schuldgevoelens

Je kan je schuldig voelen omdat je hulp nodig hebt van de mensen om je heen. Misschien maak je je zorgen dat je een last bent voor anderen. Toch is het belangrijk om te onthouden dat het niet jouw schuld is dat je ziek bent. De mensen om je heen willen je vaak graag helpen en steunen. Het is normaal om hulp te vragen en te ontvangen wanneer je ziek bent. Ook als je al lang met kanker leeft. Probeer open te zijn over je gevoelens en praat erover met de mensen om je heen. Samen kunnen jullie manieren vinden om met deze gevoelens van schuld om te gaan en elkaar te ondersteunen.

Mijn omgeving gaat er heel verschillend mee om. De ene persoon maakt het bespreekbaar en de ander houdt zijn mond dicht.
– man, 44 jaar

De Gesprekshulp

Het kan fijn zijn en opluchten om met anderen over de veranderingen in je leven te praten. De gesprekshulp kan je daarbij helpen. Hierop staan een aantal vragen over thema’s, die belangrijk kunnen zijn. De vragen kunnen jij en de mensen om je heen aan elkaar stellen om elkaar beter te begrijpen en te ondersteunen.

Voorbeelden van vragen zijn:

  • Wat is er sinds de ziekte veranderd in het dagelijks leven?
  • Welke activiteiten en taken lukken nog wel?

Doorlevers vertellen

Mijn zoon kwam op bezoek en ik zakte steeds weg. En toen zei mijn zoon ‘echt ‘wow kom op pap, kom op!’ terwijl ik echt uitgeteld erbij lag. Maar ja dat is wel de attitude die je nodig hebt eigenlijk. Je kan dat ook heel bot vinden zo’n opmerking, maar ik vond dat wel een mooie en helpende opmerking van hem eigenlijk…

Man, 60 jaar

Toen het zeker leek dat ik doodging was dat super heftig. Toen bleek dat er therapie is en dat het misschien nog wel een tijd duurt. Toen was dat en heel fijn voor ze en ook lastig, want het is ook heel onzeker. Mijn zoon zei ‘ja, ik durf het eigenlijk bijna niet te zeggen, maar ik vind het ook heel lastig.’ En dat snap ik. Ik vind dat ook. Je wil heel graag duidelijkheid. Nu weet je niet wat er boven je hoofd hangt en wanneer de resistentie komt. Het is een soort death row zonder datum.

Vrouw, 55 jaar